Ik sta op de wachtlijst!

Published on vrijdag 7 mei 2010

en toen was het alweer bijna een half jaar geleden dat ik mijn laatste logje schreef. Waar het aan ligt? Waarschijnlijk heb ik gewoon een tè saai vwo leven waar niet veel over te vertellen is. Nu moet ik bekennen dat ik al een paar keer op het punt heb gestaan om een logje te gaan schrijven, maar uiteindelijk kwam het er telkens niet van. Na gisteren kan ik het echter absoluut niet meer maken om m'n belevenissen wat betreft geleidehonden voor me te houden, ik heb immers beloofd om jullie hier op de hoogte te houden.

Sinds 11 maart volg ik dogsimlessen van mijn ontwikkelingsbegeleidster van Bartimeüs, Ellen. Een dogsim is een karretje op kinderwagenwielen, met daaraan een beugel. Je loopt op de zelfde manier als met een geleidehond, de begeleidster leidt de dogsim met een andere beugel. Op die manier wordt het lopen met een geleidehond dus gesimuleerd. We zijn bezig met twee routes: die naar het station met de bushalte en de muziekschool als subroutes, en die naar mijn tante, zodat ze me niet iedere dinsdagavond thuis hoeft op te halen als we naar koor gaan.

11 maart is ook de dag dat ik op de site van het KNGF het aanvraagformulier voor een geleidehond heb ingevuld. De week daarna heb ik een telefonische intake gehad, waarna we een afspraak hebben gemaakt voor donderdag 6 mei. En jawel, dat was dus gisteren.

Vanmiddag rond kwart voor 1 zat ik al beneden te wachten, ik was eigenlijk best zenuwachtig en erg benieuwd wat er allemaal voor vragen op me af zouden komen. Rond 1 uur was Ellen er, het kngf stelt tegenwoordig min of meer als voorwaarde dat de ontwikkelingsbegeleider/ergotherapeut bij het gesprek aanwezig is. Een kwartiertje later arriveerde Frans van het kngf ook, en dus kon het feest beginnen. Voordat we met de stok en de dogsim op pad gingen hebben we het onder andere gehad over wat me aanspreekt in honden, en wat ik juist mindere punten vind. Op deze manier probeerde Frans min of meer een schets te maken van de karaktereigenschappen waar de hond die ik uiteindelijk zal krijgen min of meer aan moet voldoen. Het was erg lastig om goed te omschrijven wat ik bedoelde zonder met voorbeelden uit de praktijk aan te komen van de honden van mijn broer en zus. De karakters van en het werken met honden heb ik natuurlijk min of meer door die twee honden leren kennen, in de ene hond waardeer je het ene punt, en in de andere hond het andere. Uiteindelijk kwamen de eigenschappen rustig en aanhankelijk naar voren, dingen die ik in de hond van m'n zus toch wel erg waardeer. Toch is wat enthousiasme op z'n tijd natuurlijk ook erg leuk, vooral bij het spelen met de hond. Ook hebben we het gehad over de verplichtingen en de lasten die meekomen bij het hebben van een hond. Onder andere het uitlaten kwam aan bod. Om te kijken of ik niet al te enthousiast ben en dit uiteindelijk niet enorm tegen zal vallen, hebben we afgesproken dat ik de komende weken iedere keer mee zal lopen met m'n zus om te ervaren hoe het uitlaten van een hond is en wat het met zich meebrengt, dus ook als het regent, ook zondagmorgen om half 8 en vrijdagavond om half 10. :P Ik heb dit inmiddels al twee keer gedaan, en ik vond het eerlijk gezegd erg meevallen, eigenlijk wel lekker ontspannend en gezellig.

Toen we rond kwart voor 3 naar buiten gingen en nadat Frans de dogsim uit z'n auto geplukt had, gingen we richting het station. Frans wilde eerst even observeren hoe ik zelfstandig over straat ging. Ik merkte goed dat ik behoorlijk zenuwachtig was om goed te presteren en geen foutjes te maken, ik ging tenslotte toch voor een hond! Na één plaatsje waar ik de weg ff flink kwijt was, kwam ik dan toch zonder blauwe plekken bij het station aan. Frans gaf me wat tips hoe ik wat dingen daar in de buurt het beste met een hond zou kunnen aanpakken, waarna ik met de dogsim terug naar huis ging onder leiding van Ellen. Na een klein stukje nam Frans het over en gaf me lopende weg nog wat tips. Een vrachtwagen die me op de heenweg al een beetje afleidde stond nu volledig in het pad, en dus moesten we eventjes een omweggetje maken, wat gelijk een leuke oefening was. Eenmaal thuis aangekomen kon ik aan de koffie en was Frans gelukkig tevreden.

Na het rondje lopen (we waren rond kwart voor 4 terug) hebben we nog een aantal vragen doorgewerkt. Als eerste kwamen we uit bij de routes die ik moet beheersen. Met de tijd die ik nodig zal hebben om later naar de universiteit te reizen kwamen we gelukkig zo goed als aan de vereiste tijd van anderhalf uur per dag die ik met de hond moet lopen. Het stukje in Rotterdam van de bushalte naar het universiteitsgebouw heb ik nog nooit gelopen en daar zullen we dus het komende halve jaar mee aan de slag gaan. De routes die ik op het moment al met de dogsim beheers moet ik actief blijven lopen met de stok, liefst elke week twee keer.

Na de routes kwamen er nog wat persoonlijke vraagjes langs over concentratie, zelfvertrouwen, conditie e.d. Over het algemeen waren de resultaten hiervan positief. En dat was de conclusie ook. Vanaf ggisteren, 6 mei 2010, sta ik passief op de wachtlijst van KNGF geleidehonden. Dit houdt in dat ik nu nog niet in aanmerking kom voor een geleidehond, omdat ik de routes nog niet allemaal beheers. Mocht dit binnenkort wel zo zijn (ik hoop zo snel mogelijk(, dan verander ik met een telefoontje naar het KNGF mijn status op de wachtlijst van passief naar actief. Ik wordt dan definitief op de wachtlijst gezet, met de datum van gisteren als startdatum. Het KNGF werkt de lijst af vanaf de datum dat je op de lijst gekomen bent, en dus ondervind ik absoluut geen nadelen van mijn huidige passieve status. En dus ben ik gewoon super blij en hoop ik dat er met een beetje geluk volgend jaar een hond voor me is!!!

Dan alles wat niet met m'n toekomstige geleidehond te maken heeft: Ik heb een heerlijk weekje vakantie achter de rug en ga komende maandag weer fris aan de bak, dat is natuurlijk ook maar weer voor drie daagjes. Komende woensdagmiddag vertrekken we met de jeugdvereniging van onze kerk naar het Belgische 'De Pinte' voor een spetterend hemelvaartsweekend, en daar zie ik dan ook extreem naar uit. Tot de volgende keer!